Het kind telt, niet het geloof van de ouders

5 05 2011

België zal weldra Marokko erkennen als adoptieland, ondanks het feit dat Marokko als voorwaarde oplegt dat de kandidaat-ouders moslim moeten zijn. De Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV) is verbaasd dat minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) daar zo licht over gaat.

Het gaat er toch om dat het kind in een gezin terechtkomt waarin het alle kansen krijgt om uit te groeien tot een volwaardige burger. Welk geloof dat kind later zal aanhangen, is toch volstrekt bijkomstig?

In Marokko bestaat geen scheiding tussen kerk en staat. Potentiële adoptie-koppels moeten blijkbaar een attest van religieus huwelijk voorleggen, dat is opgesteld door een imam en de uiteindelijke beslissing wordt genomen door de Marokkaanse weeshuizen. In wat voor wereld leven wij als men geloof boven het belang van het kind gaat stellen? Als imams en niet objectieve, geëngageerde instellingen gaan beslissen over het lot van kinderen? Minister Vandeurzen en adoptiedienst Vreugdezaaiers moeten zich dringend beraden of zij willen meewerken aan de instandhouding van zo’n opvatting over adoptie. In plaats van a priori en systematisch geloofsbeperkingen op te leggen aan adoptie, lijkt het ons beter dat geschikte instanties geval per geval overleggen, beoordelen en evalueren.

België heeft een lange traditie van non-discriminatie op basis van geloof en die wordt ondermijnd door de kritiekloze houding van de minister. Zullen we binnenkort ook plooien voor adoptielanden die enkel adoptie-ouders aanvaarden die Joods zijn, of bruine ogen hebben, of socialistisch zijn? In zoverre zij een attest kunnen voorleggen van de rabbijn, de behandelende geneesheer of de partijvoorzitter?

Het zou minister van Welzijn Jo Vandeurzen sieren mocht hij in dit dossier mocht hij in dit dossier het belang van het kind boven het geloof stellen.

Björn Siffer

Woordvoerder HVV

Advertenties




Het hoofddoekendebat gaat verder.

5 11 2009

Het hoofddoekverbod dat door directrices van het Atheneum Antwerpen en van het Atheneum Hoboken werd afgekondigd, blijft de debatten domineren. Eindelijk, zouden we zo zeggen! Want zo’n debat gaat over veel meer dan over de hoofddoek. Het gaat over kansen op onderwijs en over de vraag of goed onderwijs niet belangrijker is dan de hoofddoek. Het gaat om een problematische identiteitsbeleving, die volledig overheerst wordt door godsdienst. Het gaat over kansen op de arbeidsmarkt, zoals Jan Denys van Randstad al heeft aangetoond in een opiniestuk in De Morgen. Ook HVV kon niet achterblijven in deze discussie en steunde in een opiniestuk in De Morgen de beslissing van het Atheneum van Antwerpen. Omdat geen enkel recht absoluut is, ook niet het recht op godsdienstvrijheid. Wanneer andere rechten, zoals de vrijheid om iets niet te dragen, in het gedrang komen, mag een instelling als een school ingrijpen. Dat was de kern van ons betoog. Samen met de vraag of de om hun assertiviteit geroemde moslima’s in al hun furie niet even wilden overwegen om hun godsdienstige aanspraken wat te temperen. Om hun godsdienst toch een beetje te relativeren. Het debat gaat ook over gelijkheid. Moslims vragen gelijke behandeling en non-discriminatie. Maar wanneer hen dan wordt gevraagd om zich te schikken naar het schoolreglement, dat voor iedereen gelijk zou moeten gelden, dan breekt de hel los. Hallo? Je kan niet vragen om gelijke behandeling op de arbeidsmarkt, op school of waar dan ook, om dan zelf de gelijkheidsprincipes te ontwijken. Dat zegt ook Paul Scheffer in ‘Het land van aankomst’. Het zou verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen die op een moderne manier over integratie wil nadenken. Verplichte literatuur ook voor de activisten van BOEH! en voor de ouders die hun kinderen de eerste september  kwamen opjutten voor de schoolpoort, getooid met trechters en slangen en aureooltjes op hun hoofd. Er is een tijd en een plaats voor alles en ik vind zo’n opjutterij net voor de kinderen de school betreden en worden overgeleverd aan het gezag van de school, pedagogisch totaal onverantwoord.

Björn Siffer (woordvoerder HVV) – Het Vrije Woord Extra, oktober 2009





Gelijke kansen binnen een Waardige Samenleving

11 09 2009

05/10/2009 14:48   van 1 naar 6 miljard   dv
De tweede paragraaf, getiteld Gelijke kansen, staat wel dichter bij de geest van 1789. Egalité laat zich inderdaad goed actualiseren als gelijkheid van kansen, ongeacht tot welke rang of stand men behoort. Maar de wereld is wel ingrijpend veranderd sindsdien. Toen de idealen van de Franse Revolutie ontstonden telde de wereld minder dan één miljard inwoners. Vandaag zijn het er zes miljard, over enkele decennia negen miljard. Stel dat die allemaal konden genieten van een volmaakt systeem van gelijke kansen. De wereld ging eraan kapot! Er zouden hele oerwouden geveld moeten worden om nog maar de nodige lessenaars te maken. Het humanisme, een rijke filosofische traditie die me zeer dierbaar is, biedt geen antwoord op het probleem van de overbevolking, het grootste planetaire vraagstuk van het ogenblik. En dat komt doordat de wortels van dat denken in de periode 1500-1800 liggen, terwijl onze inzichten over demografie uit de negentiende eeuw stammen vnl. Malthus en Darwin. Het humanisme en het Darwinisme leven op gespannen voet met elkaar, al zullen veel aanhangers van het vrijzinnig humanisme in Vlaanderen vandaag eerder affiniteit hebben met de evolutieleer dan met het creationisme. De fundamentele breuklijnen situeren zich op twee niveaus. Ten eerste, voor het humanisme moet iedereen bij zijn geboorte over gelijke kansen beschikken; voor het Darwinisme geldt net het omgekeerde: er zijn altijd te veel geboortes, niet elk organisme heeft evenveel overlevingskansen, er moet en er zal selectie plaatsvinden. Qua ideaal is het ene prachtig, qua theorie is het tweede waar. Het is niet duidelijk hoe die twee te rijmen vallen. Ten tweede: voor het humanisme is de centrale categorie de mens vandaar de naam, uiteraard, voor een consequent Darwinisme is die categorie relatief. De mens staat niet langer op een sokkel, er loopt geen fundamentele scheidslijn tussen de mens en de hogere primaten. Bioloog Dirk Draulans stelde onlangs de vraag op scherp. Wat is het ergst, het uitsterven van de berggorilla in Centraal-Afrika of de genocide van Rwanda? Lastige vragen, zeker als je weet dat beide tragedies grotendeels te maken hebben met overbevolking in de regio.Uiteraard, ik verwacht niet dat een compromistekst van het Vlaams humanisme in een paragraaf van een halve bladzijde een van de allergrootste morele dilemmas van onze tijd oplost. Maar anderzijds: als we de ambitie opbergen om complexe morele dilemmas aan te pakken, verliezen we al snel onze relevantie.

17/09/2009 15:30   goochelen?   ap
Dit is een thema waar alle politieke partijen in dit land de laatste jaren mee worstelen. Vandaar ook het gegoochel met termen als gelijke startpositie en gelijkwaardigheid. De waarheid is dat alle inspanningen ten spijt er nog lang geen sprake is van gelijke kansen in het onderwijs dat terecht veel aandacht krijgt in de tekst of op de arbeidsmarkt. Naast ongelijkheid en ongelijke kansen op het vlak van inkomen de generatiearmoede die een vicieuze cirkel blijft en van opleiding, is er in mijn ogen een nieuwe ongelijkheid gegroeid: de kloof tussen mensen die genformeerd zijn al dan niet langs digitale weg en door hun opleidingafkomstomgeving in staat zijn hun weg te vinden door de informatiestroom en mensen die dat niet zijn. Dit is vaak bepalend voor iemands toekomst omdat het onder meer gaat over informatie over rechten en plichten als burger, subsidies, opleidingen, zorg, ….

04/08/2009 15:26 synthese focusgroepen voorjaar 2009 pn
Een aantal focusgroepen wijzen erop dat Vrij Onderzoek veronderstelt dat een waardige samenleving het streven naar Gelijke Kansen voor iedereen vooronderstelt. Tijdens de afgelopen halve eeuw is er een enorme toename van kansen gekomen maar de gelijkmatige verdeling hiervan is een uitdaging gebleven. Het geboorterecht of erfrecht maar ook corporatisme wordt hierbij door verschillende deel-nemers in vraag gesteld. De positie van mensen die zich ongelijkwaardig behandeld voelen is vaak gebaseerd op uitsluiting en een gevoel van machteloosheid. Naast het verhogen van het inkomensniveau en de verbetering van sociale omstandigheden, is naast gezondheid ook taal of de mogelijkheid om te communiceren een essentile voorwaarde om uit armoede te geraken. Onderwijs dat eisen durft te stellen, wordt als het voornaamste middel gezien om tot Gelijke Kansen te komen. Het onderwijs moet dan wel wederzijds respect en waardering tonen om talenten te ontwikkelen zodat éénieder naast een kritische houding ook een positief zelfbeeld kan ontwikkelen. Dit positief zelfbeeld is noodzakelijk om in je eigen kunnen te geloven en je eigen daden als waardevol te ervaren. Er wordt gesuggereerd een systeem van valorisatieoefeningen te ontwikkelen zoals het opzetten van vrij-onderzoeksgroepen om de kritische geest van leerlingen te ontwikkelen maar ook om echt inte-ressant leermateriaal te verkrijgen. Deze vorm van waardering stimuleert immers het potentieel dat in elk individu aanwezig is en dat de samenleving nodig heeft. Leerkrachten moeten geschoold worden de talenten van jongeren te ontdekken zodat ze zich kunnen ontplooien en ontwikkelen in een waardige samenleving.Een aantal deelnemers wenst ook de aandacht te vestigen op het waarborgen van gelijke kansen voor vrijzinnigen in een Vlaamse waardige samenleving. Als bijvoorbeeld media ergens levensbeschou-wingen bij betrekken, moet er ook een vrijzinnig-humanist aan het woord komen.

21/01/2009 22:22 gelijke kansen L C
Hoe mensen samenleven heeft betrekking op hoe mensen met elkaar omgaan. Zo is er een groot verschil tussen contexten als een grootstad, dorp, getto,…maar ook kleinschaliger zoals het eigen gezin, de familie, de vriendenkring,…Gelijke kansen creëren kan enkel gebeuren binnen deze contexten en is dus sterk afhankelijk van de omgevingsfactoren (heerst er een gemoedelijke sfeer of een vijandige sfeer, welke religie heeft er de bovenhand, hoe zit het met de economische gesteldheid van de context,…?). Bovendien vergt het streven naar gelijke kansen de inzet en het respect van iedereen, naast een gunstige context. Gelijke kansen creëren is dus hard labeur, want zouden deze ook niet kunnen gecreërd worden in een ongunstig milieu? Hoe zit dit in onze samenleving, in onze context? Hebben we een gunstig of een ongunstig milieu en is er de moed van iedereen om gelijke kansen te creëren?

1/01/2009 22:17 gelijke kansen KD
Gelijke kansen creëren in een waardige samenleving is rekening houden met contexten en dus afhankelijk van omgevingsfactoren. Wat doet de Belgische overheid om een gelijke kansen-beleid te voeren? Kunnen we spreken over gelijke kansen in het onderwijs, wanneer het voor allochtonen onmogelijk is les te volgen in hun moedertaal? In hoeverre streven de verschillende politieke partijen naar gelijke kansen?