Opiniestuk Yves Desmet (DM): “Een 15-jarige lijdt net dezelfde pijn als een volwassene”

21 02 2013

Het was, zeker binnen de sector zelf, al een hele tijd een publiek geheim. Maar gisteren werd het ook voor het eerst openlijk in de openbaarheid gebracht, tijdens een hoorzitting in de Senaat. Er wordt in België actieve euthanasie toegepast op minderjarigen, ook al is dat binnen de huidige wetgeving verboden, en maken artsen die het doen, zich daarmee strikt juridisch gezien schuldig aan moord.

Daarom zal ook geen enkele arts toegeven dat hij het ooit zelf gedaan heeft, of dat hij zelfs maar iemand kent die het gedaan heeft. Maar twee artsen-specialisten in de pediatrie, van gerenommeerde kinderafdelingen van ziekenhuizen in Brussel en Gent, zeiden het gisteren heel open en duidelijk aan de senatoren: het gebeurt. Niet als dagelijkse routine, maar evenmin als absoluut grote uitzondering.

Dat is ook perfect te begrijpen. Er is een brede maatschappelijke consensus over de zelfbeschikking bij het levenseinde. Het aantal euthanasiegevallen neemt ieder jaar toe, net zoals palliatieve sedatie en andere vormen van medisch levensbeëindigend handelen. Omdat we, boven de levensbeschouwingen heen, vinden dat het verlengen van lijden zinloos is geworden, en het vermijden en stoppen van zeker het fysieke lijden altijd de voorkeur verdient boven therapeutische hardnekkigheid.

Dat principe is niet aan leeftijd gebonden: een vijftienjarige met een terminale hersentumor lijdt net dezelfde pijn als een volwassene, en is perfect in staat zich daarover een oordeel te vormen, en te beslissen wanneer het genoeg is geweest. Iedereen die het in zijn omgeving heeft meegemaakt, en alle medische experts zullen trouwens bevestigen dat kinderen in zo’n situatie veel volwassener worden dan veel meerderjarigen het ooit zullen zijn. Hen een menswaardig levenseinde ontzeggen en veroordelen tot een einde vol nutteloos lijden, alleen omdat ze te jong zijn, zou een onaanvaardbare discriminatie creëren.

Maar toch is die discriminatie vandaag in de wet ingeschreven: terminaal zieke en lijdende kinderen worden nog steeds als wilsonbekwaam beschouwd. En dus gebeurt iedere euthanasie op hen in de volstrekte illegaliteit, met artsen die het risico lopen strafrechtelijk vervolgd te worden. Zo was het tien jaar geleden ook bij euthanasie op volwassenen. Tien jaar na de legalisering daarvan is het bewijs geleverd dat euthanasie een daad van mededogen is, en van respect voor het individuele zelfbeschikkingsrecht van het individu. Misbruiken of verglijdingen zijn nooit vastgesteld. Is het na tien jaar dan ook niet de tijd om eindelijk het lijdende kind en zijn ouders dezelfde keuzevrijheid te gunnen, zonder dat zij of hun behandelende arts daarmee in de illegaliteit terechtkomen?

Yves Desmet
Hoofdredacteur
De Morgen 21/02/13

Meer info over dit onderwerp via:

Advertenties




Hoofddoekverbod GO!

11 02 2013

Standpunt HVV

De Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV) steunt het hoofddoekverbod dat werd ingevoerd door het GO!, het onderwijs van de Vlaamse gemeenschap.

De overheden in ons land zijn grondwettelijk neutraal. Het is dan ook zeer logisch dat vertegenwoordigers van die overheden er alles aan doen om die neutraliteit te belichamen. De eerste manier om dat te doen, is neutrale klederdracht. De gedachten zijn vrij en niemand is neutraal, maar de overheid mag er wel formeel naar streven neutraliteit uit te stralen. In een samenleving die steeds diverser wordt en waarin culturen en levensbeschouwingen voor samenhorigheid, maar ook voor diepe verdeeldheid kunnen zorgen, is een zekere terughoudendheid in het openbaar domein op levensbeschouwelijk vlak aangewezen.

Bovendien wijst de praktijk in meerdere scholen uit dat de druk van sommige leerkrachten en leerlingen op andere leerlingen om ‘strenger’ te geloven of om levensbeschouwelijke symbolen te dragen, vaak groot is. Om de leerlingen tegen deze sociale druk te beschermen, kiest het GO! zeer begrijpelijk voor de bescherming van het recht om niet te geloven of om geen levensbeschouwelijke symbolen te dragen.

HVV wijst erop dat geen enkel recht absoluut is, ook het recht op godsdienstvrijheid niet. Zeker niet wanneer het in conflict komt met andere fundamentele vrijheden.

HVV is voorstander van een leeromgeving die neutraal is en waarin de focus maximaal ligt op het verwerven van kennis, vaardigheden en attitudes. Deze leeromgeving mag initiatieven ondernemen om godsdiensten, mythes en onwetenschappelijke beweringen, die de aandacht afleiden van de kern van haar pedagogisch project, te ontmoedigen.

HVV verzet zich ook met klem tegen de bewering van Yasmina Akhandaf (BOEH!), die stelt dat een hoofddoekverbod moslima’s dwingt tot thuisonderwijs. Een verbod op levensbeschouwelijke tekens impliceert geenszins dat leerlingen de toegang tot de school wordt ontzegd. Een verbod impliceert enkel dat de levensbeschouwelijke tekens thuis moeten blijven. Dat is een zeer groot verschil. De maatregel van het GO! veronderstelt niet meer dan een inspanning van ouders en leerlingen om levensbeschouwelijke symbolen ondergeschikt te maken aan het allerbelangrijkste wat er bestaat om jonge mensen op te leiden tot kritische burgers: onderwijs.

Het GO! heeft een juiste beslissing genomen en heeft haar verantwoordelijkheid genomen, daar waar de overheid en vele politici het dossier van zich afschoven.

Mario Van Essche,

namens de Raad van Bestuur van HVV vzw