Euthanasiewet uitbreiden naar minderjarigen!

16 07 2010

Onderzoekers van het Bioethics Institute van de UGent en de onderzoeksgroep Zorg rond het Levenseinde van de VUB ondervroegen over een periode van 1,5 jaar alle artsen die in Vlaanderen met het overlijden van een minderjarige geconfronteerd werden. In 36 procent van alle sterfgevallen bleek dat één of meerdere beslissingen werden genomen die het levenseinde kunnen bespoedigen, zoals het stopzetten van behandelingen of het opdrijven van pijnmedicatie. Opvallend was dat er in 8 procent van alle sterfgevallen (1 op 12) een middel werd toegediend met het uitdrukkelijke doel het leven van het kind te beëindigen. Dat is dubbel zoveel als bij volwassenen. Meestal gebeurde dat heel kort voor het verwachte overlijden en bij patiënten zonder enig uitzicht op verbetering. In drie kwart van de gevallen verzochten de ouders om de levensbeëindiging. De helft van de bewuste minderjarigen was jonger dan zes.

Opvallend was dat er in geen enkel geval een uitdrukkelijk verzoek van de minderjarige patiënt zelf aan voorafging. Dit betekent dus dat men officieel niet kan spreken over euthanasie, omdat er volgens de Belgische euthanasiewet pas sprake kan zijn van euthanasie als levensbeëindiging gebeurt op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt.

Het is voor het eerst dat er voor Vlaanderen betrouwbare cijfers beschikbaar zijn rond het voorkomen van levensbeëindiging bij kinderen. Deze cijfers kunnen helpen om het maatschappelijke en politieke debat te onderbouwen, dat in het verleden al geleid heeft tot verschillende wetsvoorstellen betreffende een uitbreiding van de euthanasiewet naar minderjarigen.
De onderzoekers pleiten voor een voortzetting en verbreding van het debat rond levensbeëindiging bij kinderen, met bijzondere aandacht voor de betrokkenheid van de minderjarigen zelf. Verder is er nood aan meer onderzoek om beter te begrijpen waarom Vlaamse artsen zich vaak genoodzaakt zien om het leven van een minderjarige patiënt te beëindigen.

Eerder was al uit het onderzoek gebleken dat zo’n 68% van de artsen die in 2007 en 2008 het overlijden van een minderjarige hebben vastgesteld, wil dat de euthanasiewet wordt uitgebreid naar minderjarigen. Ook Vlaamse jongeren tussen elf en achttien mochten hun mening over de kwestie geven: 60% vindt euthanasie aanvaardbaar als het gebeurt op vraag van een terminaal zieke, minderjarige patiënt.

De Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging vindt het thema in ieder geval te belangrijk om in de grijze zone te laten en wil graag ijveren voor een uitbreiding van de euthanasiewet naar minderjarigen.

De betrokken onderzoekers:

Geert Pousset
Prof. Freddy Mortier

Vakgroep Wijsbegeerte en Moraalwetenschap

Advertenties

Acties

Information

3 responses

18 08 2010
Rudi De Cock

Geachte,

Opnieuw laten politieke partijen zich voor de kar spannen van de zogenaamde progressieven. Doch als men dan toch niet in god wenst te geloven neem ik aan dat niemand van jullie in staat is om ook maar iets levend te creëren. Ik vraag me dan af van waar jullie gedrevenheid komt om een eind te maken aan het leven van andere mensen? Uit de praktijk blijkt dat veelal de betrokkene zelf nooit gevraagd werd of hij/zij wel tot euthanasie wou overgaan. Het waren anderen die meenden dat betrokkene dat eigenlijk zou behoren te wensen. Een gevaarlijke grens wordt hierbij overschreden waarbij er de ge-euthanaseerde zelf geen beslissingsbevoegdheid meer mag uitoefenen. Naderhand kan dit toch weggemoffeld worden want betrokkene is toch dood en wederom rechteloos.

Waar zit hem dan nog het verschil tussen wat er nu dreigt te gebeuren en wat er gebeurde in uitroeiingskampen? Ik meende dat verlichtingsfilosofen instonden voor de bescherming van het individu en de waardigheid van elk leven? Of ben ik weeral een illusie armer?

30 09 2010
Björn Siffer

Dag Rudi,

Ik vermoed dat er dagelijks kinderen worden geboren uit atheïstische ouders. Meestal worden die kinderen levend geboren.

Daarnaast denk ik dat je geen god nodig hebt om het leven te respecteren. En aangezien sterven integraal deel uitmaakt van het leven, getuigt het misschien wel van respect voor het leven om zelf te bepalen in welke omstandigheden je eigen dood plaatsvindt?

En om je derde denkfout even recht te zetten: wij maken geen einde aan het leven van anderen, de anderen beslissen dat zelf. Dat heet zelfbeschikkingsrecht.

Björn.

7 10 2010
Rudi De Cock

Beste Björn,

Mijn reactie was per abuis op dit artikel terecht gekomen (ik heb niet de gewoonte op dit soort blogsites te reageren). U zou het moeten zien in uitbreiding naar abortus (abortus en euthanasie, beiden gaan om het beëindigen van leven).

Dat men een einde maakt aan zijn eigen leven is inderdaad een daad van zelfbeschikking. Maar het is geen recht! Ook al ijvert het humanisme/vrijzinnigheid er voor dat dit een recht wordt. Doch omdat een situatie hopeloos lijkt is het dat niet steeds. Maar waar ik vooral voor waarschuwen is dat het derde punt.

Ik heb een proefschrift gezien waaruit blijkt dat mensen vaak geeuthanaseerd worden zonder dat ze hiertoe een wilsverklaring hebben afgelegd. Vaak geeft de arts er een andere benaming aan. Het gaat er om dat artsen en medisch personeel vaak ingrepen plegen wetende dat dit het leven van de patiënt drastisch verkort en zonder dat deze ingrepen echt nodig zijn. Het gaat om een grijze zone waar euthanasie wordt uitgevoerd onder het mom van geneeskundige ingrepen.

Als men dan overgaat naar euthanasie voor minderjarigen, dementerende, mentaal gehandicapten of coma-patiënten dan vraag ik me af of het nog wel om een wilsverklaring gaat of om een suggestie opgelegd door de voorstanders van euthanasie.

En dan wordt het debat nog niet eens aangegaan of euthanasie (het opzettelijk doden) van mensen wel nog moraal verantwoordelijk kan genoemd worden. Te meer daar moraal een moeilijk te vatten begrip is. Als men er religies bij neemt kan men verwijzen naar een goddelijke wil. Doch als er geen geloof of religie is kan humaan gezien alles. Er is geen referentie die dan nog bepaald wat moreel is en wat a-moreel. Natuurrecht is ook geen referentie want wat is natuurrecht? Filosofen komen er evenmin uit.

En wat me de meeste zorgen baart is dat dit reeds eerder gebeurde tijdens de verschrikkelijke 2de wereldoorlog. Duitse rechtsgeleerden en filosofen legden het toenmalige recht en moraal zodanig uit dat ze er in feite de excessen er mee vergoelijkten. Dit tot hun eigen schande. Maar als men bepaalde mensen niet langer als menselijk beschouwt is uiteindelijk alles toegelaten (dat gebeurde destijds ook al). Ook kerkelijke leiders bezondigden zich hier eerder ook aan. Waarom tolereerde men anders zaken als slavernij, radbraken, fortel-praktijken, onthoofdingen, levend villen, verbrandingen,…

Ik kan dan ook niet anders dan besluiten dan dat een maatschappij of een ideologie die zich voorstander tonen van het doden om welke reden ook (niet alleen executies, maar ook abortus of euthanasie) en dus niet langer streven naar leven, het behouden van leven of het verbeteren van leven verwerpelijk zijn.

Ik gruwel van alle excessen die leiden tot de dood wat ook hun vergoelijking ook mag zijn.

Rudi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: