Ik doe toch wat ik wil?

5 11 2009

Ik wil het hier eens hebben over een nieuwe breuklijn die ons Vlaanderen steeds meer kenmerkt. Het is de breuklijn tussen de Verlichtingswaarden en het libertarisme. Het libertarisme is een politieke filosofie die zich kort door de bocht laat samenvatten als een radicale vorm van liberalisme. Oorspronkelijk vooral gelinkt aan hoofdzakelijk linkse anarchisten, maar tegenwoordig vooral gebezigd door rechts. Schatplichtig aan figuren als Bernard Mandeville, zwanger van egocentrische denkbeelden zoals het diepe inzicht dat hebzucht de bron is van maatschappelijk welzijn. “Ik doe wat ik wil, ik heb jou toch niks gevraagd!” Dit botst natuurlijk met een maatschappij die gestoeld is op de waarden van de Verlichting. We kennen ze allemaal: vrijheid, gelijkheid en solidariteit. Solidariteit zorgt ervoor dat er een gezond evenwicht bestaat tussen vrijheid en gelijkheid. Maar net daar botsen de Verlichting en het libertarisme. Libertairen hanteren ten eerste een puberale versie van vrijheid en ze weigeren ten tweede die vrijheid af te wegen tegenover de gelijkheid. Grote slachtoffers van die nieuwe zeer assertieve golf van libertarisme zijn twee grote traditionele partijen: Open VLD en sp.a. Uit kiesonder-zoek blijkt dat ze allebei veel stemmen verliezen aan een uitgesproken libertaire partij als Lijst Dedecker. Naast argumenten als scholingsgraad en vatbaarheid voor simplismen moeten we voor ogen houden dat in beide partijen veel atheïsten, of vrijzinnigen of noem ze hoe je wil, zitten die blijkens onderzoek van Mark Elchardus een negatieve vrijheidsinvulling koesteren.

Een negatieve vrijheidsinvulling betekent dat je je niet graag laat beperken door anderen, laat staan door zo’n vies beest als De Overheid. En net die negatieve vrijheidsinvulling is de potgrond waarin Lijst Dedecker groeit. Maar, uit angst voor stemmenverlies gaan traditionele partijen soms mee in zo’n libertair verhaal. Neem nu de snelheidscontroles. “Voor een     lijst van snelheidscontroles, kijk op pagina zo veel van Teletekst!”. “Er zijn vallende sterren gesignaleerd op de E19 tussen Brussel en Antwerpen!”. Zelfs Touring Mobilis heeft de commercie ontdekt en maakt reclame voor een sms-dienst die snelheidscontroles meldt. “75 eurocent per melding!”. Ja zeg, waar zijn we in godsnaam mee bezig? De essentie van zo’n anonieme snelheidscontroles ligt hem toch in het feit dat mensen wat trager gaan rijden omdat ze niet weten waar de controles plaatsvinden? Waarom heeft nog niemand de overheid voor de rechter gedaagd voor het oogluikend toelaten van belemmering van de openbare veiligheid! Maar neen, bij ons kan dat allemaal. Uit angst voor een stel libertaire kwasten die foeteren op snelheidsboetes en die nog het liefst van al zo hard zouden rijden als ze willen. Met alle   veiligheidsrisico’s voor andere mensen vandien.  Ah ja, want ik doe toch wat ik wil?

Björn Siffer (woordvoerder HVV) – Het Vrije Woord Extra, oktober 2009

Advertenties




Het hoofddoekendebat gaat verder.

5 11 2009

Het hoofddoekverbod dat door directrices van het Atheneum Antwerpen en van het Atheneum Hoboken werd afgekondigd, blijft de debatten domineren. Eindelijk, zouden we zo zeggen! Want zo’n debat gaat over veel meer dan over de hoofddoek. Het gaat over kansen op onderwijs en over de vraag of goed onderwijs niet belangrijker is dan de hoofddoek. Het gaat om een problematische identiteitsbeleving, die volledig overheerst wordt door godsdienst. Het gaat over kansen op de arbeidsmarkt, zoals Jan Denys van Randstad al heeft aangetoond in een opiniestuk in De Morgen. Ook HVV kon niet achterblijven in deze discussie en steunde in een opiniestuk in De Morgen de beslissing van het Atheneum van Antwerpen. Omdat geen enkel recht absoluut is, ook niet het recht op godsdienstvrijheid. Wanneer andere rechten, zoals de vrijheid om iets niet te dragen, in het gedrang komen, mag een instelling als een school ingrijpen. Dat was de kern van ons betoog. Samen met de vraag of de om hun assertiviteit geroemde moslima’s in al hun furie niet even wilden overwegen om hun godsdienstige aanspraken wat te temperen. Om hun godsdienst toch een beetje te relativeren. Het debat gaat ook over gelijkheid. Moslims vragen gelijke behandeling en non-discriminatie. Maar wanneer hen dan wordt gevraagd om zich te schikken naar het schoolreglement, dat voor iedereen gelijk zou moeten gelden, dan breekt de hel los. Hallo? Je kan niet vragen om gelijke behandeling op de arbeidsmarkt, op school of waar dan ook, om dan zelf de gelijkheidsprincipes te ontwijken. Dat zegt ook Paul Scheffer in ‘Het land van aankomst’. Het zou verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen die op een moderne manier over integratie wil nadenken. Verplichte literatuur ook voor de activisten van BOEH! en voor de ouders die hun kinderen de eerste september  kwamen opjutten voor de schoolpoort, getooid met trechters en slangen en aureooltjes op hun hoofd. Er is een tijd en een plaats voor alles en ik vind zo’n opjutterij net voor de kinderen de school betreden en worden overgeleverd aan het gezag van de school, pedagogisch totaal onverantwoord.

Björn Siffer (woordvoerder HVV) – Het Vrije Woord Extra, oktober 2009