De school als muilezel van de samenleving

30 05 2008

Amok op de tram, de school moet het oplossen. Jongeren zijn te dik? De school moet het oplossen”. Tegenwoordig wordt er zoveel van scholen verwacht dat het hoog tijd wordt voor prioriteiten. “Wilfried De Rijck is directeur van het Koninklijk Atheneum in Mortsel en ziet bij elk actueel thema de hoofden in de richting van het onderwijs draaien. ‘Als er bijvoorbeeld drugsproblemen zijn, dan moet de school het oplossen. Net zoals de school de problemen van orde en tucht moet oplossen. Steeds meer krijgen we taken toegeschoven die tot de opvoeding behoren. We zijn bereid om oplossingen te zoeken. We zijn niet alleen lesgevers, maar ook opvoeders. En we willen meegaan met de maatschappij. Maar het moet wel nog haalbaar blijven. We moeten het als school aankunnen, in het oog houdend dat onze lessen van een goed niveau blijven. Want in de eerste plaats hebben we de verplichting om de eindtermen te behalen.’”.

Hugo Deckers, secretaris-generaal van de socialistische vakbond ACOD-onderwijs, heeft eenzelfde aanvoelen. “Leraars moeten er maar steeds meer bij nemen, maar niemand vraagt hen hoe ze dat bolwerken, en met welke middelen ze dat doen.” Het stoort hem nog het meest dat er bij dit alles geen vragen gesteld worden. “Iedereen vindt het blijkbaar vanzelfsprekend dat de scholen extra taken op zich nemen. Het is als een sluipend gif, waardoor leraars ongemerkt heel veel taken op zich nemen die niet tot hun corebusiness behoren. Een leraar is er toch nog steeds in de eerste plaats om les te geven?

Hoofdredacteur van Klasse, Leo Bormans, heeft begrip voor deze klacht, maar wijst op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het onderwijs. “De school heeft een verantwoordelijkheid omdat ze dingen kan doen die in sommige gezinnen uitgesloten zijn. Waar moet bijvoorbeeld een kind naartoe met ouders die psychisch niet gezond zijn? Leraren hebben een belangrijke functie in het detecteren van problemen.” Bormans ziet de school ook als een sociaal oefenterrein. “Vroeger waren het gezin en de straat het oefenterrein voor een volwassen leven. Op straat leerde je met mensen omgaan. Je leerde er de vaardigheden om later ook in de echte, samenleving te overleven. Intussen hebben we de kinderen van de straat geplukt en voor een computer gezet. Daardoor is nu de school het enige sociale oefenterrein geworden.” Barmans begrijpt dat het voor scholen niet gemakkelijk is om daarop in te spelen. “Het belangrijkste is dat de leerlingen zich goed voelen. Als dat niet het geval is, kunnen ze ook niet goed presteren.’ Bormans begrijpt dan ook niet goed het argument dat lesgeven de corebusiness is, en dat andere zorgtaken op de tweede plaats komen. ‘Iemand met zelfmoordgedachten zal niet veel aan de lessen wiskunde hebben. Daarom is het belangrijk in de eerste plaats een warme school te hebben, en die warmte kost geen geld.

Bron: De Standaard 29/04/2008

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: