Virtueel pesten

10 04 2007

In 2005 deed de Universiteit Antwerpen onderzoek naar cyberpesten bij Vlaamse jongeren. De cijfers liegen er niet om: pestgedrag heeft ook zijn weg gevonden via nieuwe media. Eén op de vijf pest virtueel en één op de negen is slachtoffer van virtueel pesten.

De manieren waarop er gepest kan worden zijn quasi legio – het opstarten van een haat-website, het slachtoffer bestoken met een overload aan emails, genante foto’s doormailen, beledigende gsm-berichtjes … – Voor de slachtoffers komt cyberpesten vaak harder aan dan het klassieke pesten. Ze zijn nergens meer veilig, ook thuis niet. Vaak weten ze ook niet wie de dader is. Hun ouders vertellen ze het liever niet uit schrik niet meer te mogen internetten of hun gsm te gebruiken.

“Ze worden misschien gepest, maar ze willen de voeling met die virtuele gemeenschap niet verliezen”, aldus experte Marianne Bogaert. Zij pleit voor volgende aanpak: “Om te beginnen moeten ouders mee in het ICT-bad springen en op de hoogte zijn van wat er allemaal mogelijk is met computers en gsm’s. Kinderen praten gemakkelijker over cyberpesten tegen iemand die er iets van kent. Daarnaast moeten ze een vertrouwensband scheppen en in stand houden. De kinderen moeten met hen durven praten als ze gepest worden”. Maar ook de school mag niet aan de zijlijn staan toekijken. “Op elke school moet er een vertrouwenspersoon zijn. Lessen in internetopvoeding zouden ook niet misstaan. Daarin moet de school de leerlingen duidelijk maken dat ze niet zomaar informatie over anderen op het web mogen plaatsen. En dat wat zij zelf grappig vinden, iemand anders kan kwetsen.“ Als het pesten echt uit de hand loopt, kunnen ouders en scholen een klacht indienen bij de politie.

HVV onthoudt in deze discussie de vraag naar lessen in internetopvoeding. “Je moet de mensen leren inzien wat drogredeneringen en denkfouten zijn, en waar het onderscheid ligt tussen betrouwbare en minder betrouwbare kennis. En dat moet al heel vroeg aangeleerd worden”, vertelt prof. dr. Johan Braeckman (UGent) in Dé Geus van Gent. “Critical thinking zou een intrinsieke methode in alle onderwijs moeten zijn; beter nog, een apart te doceren discipline. […] Kinderen geloven gemakkelijk in pseudo-wetenschappelijke overtuigingen; je kan ze even gemakkelijk het nodige scepticisme bijbrengen.”

Bron: De Standaard, 28/03/2007

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: