‘Kritische’ journalistiek

10 04 2007

In De Morgen van 28 maart 2007 plaatste Geert Buelens enkele kritische kanttekeningen bij de huidige evolutie van ‘kritische’ journalistiek. “Vanzelfsprekend is het een belangrijke taak van de media om machthebbers kritisch te bevragen en te wijzen op dubbelzinnigheden, opportunisme en regelrechte leugens in hun discours. Ook het blootleggen van verborgen agenda’s en doorprikken van opgeblazen ego’s is aan journalisten wel besteed. Al te veel politieke interviews wekken echter al dan niet bewust de suggestie dat de bewindspersoon indien al niet een regelrechte onnozelaar, dan toch zeker een leugenaar, hypocriet of windvaan is die er enkel zit om de kluit en dus ook het volk te belazeren.”

Tim Pauwels reageert verbolgen: “Beste Geert Buelens, de geloofwaardigheid van de politiek zou nog meer lijden als politici NIET werden herinnerd aan eerder gedane uitspraken en de kijker dus terecht zou concluderen dat politici op televisie zo ongeveer gelijk wat kunnen verkondigen. En de averij zou al helemaal niet te overzien zijn als de kijker voortdurend zou moeten zitten denken: “Die journalist zou heel wat moeilijkere vragen kunnen stellen, maar doet het niet omdat hij ‘de politiek’ wil sparen. Niet dus. Ik ben verre van volmaakt, ik laat best wel eens steken vallen, in toon of in inhoud, maar één garantie geef ik: de vragen die je van mij hoort zijn de beste die ik op dat moment, voor dat programma en voor die omstandigheden, kan verzinnen. Zijn er dan geen grenzen aan wat een journalist mag doen? Natuurlijk, maar die worden niet aangegeven door de vraag: “Komt de politiek / het bedrijfsleven / de wielersport er bekaaid uit?” Wel door journalistieke principes: is deze uitspraak correct geciteerd? Gaat ze over hetzelfde onderwerp? Enzovoort. Zelfs als de functies veranderd zijn, ben ik er eigenlijk wel nieuwsgierig naar om te weten hoe de minister reageert op het feit dat hij nog heel anders dacht toen hij geen politicus was. Bovendien zijn politici – of anderen – helemaal niet bij voorbaat kansloos als ze aan een uitspraak uit het verleden worden herinnerd. “Ik ben van mening veranderd” kan – zowel menselijk als politiek – een heel sterk antwoord zijn. Zeker als je heel goed en inhoudelijk kunt beargumenteren waaróm je van mening bent veranderd. Het leren kennen van die argumenten is overigens ook de reden voor het stellen van de vraag. Dat Geert Buelens er bij voorbaat van uitgaat dat politici die argumenten niet hebben, bewijst dat hij de politiek lager inschat dan ikzelf.”

Bron: De Morgen 28/02/2007 en 01/03/2007

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: