Het conservatieve spook

19 02 2007

We moeten ons zorgen maken over het discours dat de kersverse Nederlandse regering hanteert inzake homohuwelijken. Nederlandse ambtenaren krijgen namelijk het recht om bij homohuwelijken gewetensbezwaren in te roepen waardoor er een andere ambtenaar wordt aangeduid die de job zal klaren.

Het verplicht ons een vergelijking te maken met het incident dat zich op 1 februari bij ons in Sint-Niklaas afspeelde. Daar weigerden enkele koppels om zich te laten trouwen door de zwarte schepen Wouter Van Bellingen. De reactie van het Sint-Niklase stadsbestuur was eenvoudig en correct: dan moesten de koppels maar in een andere stad gaan trouwen of helemaal niet trouwen. Deze reactie is eerlijk omdat ze geen millimeter toegeeft aan de particuliere, racistische motieven van de koppels.

In Nederland daarentegen geeft men wel toe aan discriminatie en legitimeert men discriminerende handelingen van ambtenaren. Men beloont hen bijna, door hen van de “gewetensbezwarende” job te ontheffen. Dit is een verkeerd signaal, geïnspireerd door de aanwezigheid van de Christen-Unie in de nieuwe regering.

Nog een tweede vergelijking mogelijk met ons land dringt zich op. Toen koning Boudewijn in  1990 weigerde om de abortuswet te ondertekenen, stelde er zich een gigantisch probleem omdat een Belgisch dignitaris omwille van persoonlijke, religieus geïnspireerde motieven weigerde zijn job te doen. Ook toen gaf de Belgische regering niet toe en werd de koning tijdelijk in de onmogelijkheid gesteld te regeren. Hij liet zich niet vervangen, nee, hij werd tijdelijk uit zijn job ontheven.

Italië is er nog slechter aan toe. Daar wordt het homohuwelijk begraven omdat de krappe meerderheid van Prodi zich wil verzekeren van de steun van de christen-democraten. De Italiaanse premier zwicht voor de druk van het Vaticaan dat in zijn land nog steeds zwaar weegt op de politieke agenda.

Conclusie: er waart een conservatief spook door Europa. Christelijke politieke bewegingen belemmeren een aantal belangrijke ethische dossiers. Positieve moraal van het verhaal? In België wordt discriminatie, in al zijn vormen, wél krachtdadig veroordeeld en krijgt ethische restauratie voorlopig geen kans.
Björn Siffer

Advertenties




Vrijheid van meningsuiting, behalve voor wie een andere mening heeft

15 02 2007

Als woordvoerder van een vereniging die openlijk het recht op abortus en euthanasie promoot, moet ik volgens het Vlaams Belang vrezen voor mijn job. Deze partij wil namelijk verenigingen die het recht op abortus en euthanasie verdedigen, financieel droogleggen.

Op 19 september lanceerde de Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV) een Rode Driehoek-campagne om steun te geven aan de 3 op 4 Vlamingen die niet extreem-rechts stemmen, maar die door het mediatieke geweld van het VB een beetje weggedrumd worden. In de begeleidende folder geven wij een aantal argumenten om democratisch te stemmen. Eén daarvan is dat extreem-rechts de Vlaming het recht wil ontzeggen op zelfbeschikking door abortus en euthanasie te verbieden.

Ik heb inmiddels de website van het VB bezocht en vastgesteld dat het de leuze van Poincaréhet denken mag zich nooit onderwerpen… – misbruikt om het recht op vrije meningsuiting te verdedigen. Ik zou echter willen vragen waarom het VB die vrijheid dan zo eenzijdig interpreteert? Waarom ontzegt het mensen die lijden het recht om waardig uit het leven te stappen? Getuigt het niet van een overdaad aan politieke correctheid om zo belerend met het vingertje te zwaaien? Moet deze partij mensen in individueel-ethische kwesties echt zo bij het handje nemen?

Het staat het VB vrij om een conservatieve bondgenoot te vinden in de persoon van kardinaal Danneels in de strijd tegen euthanasie. Maar in de vrijzinnig humanistische beweging zal het nooit een bondgenoot vinden. Integendeel, onze Rode Driehoek campagne loopt rustig verder. Tot na de federale verkiezingen. Want vrijzinnigen weten waarom.

Björn Siffer
Woordvoerder HVV