Interlevensbeschouwelijk leren

15 01 2007

Volgens een enquête van het onderzoeksbureau Ipsos zeggen 60 procent van de Belgen dat spanningen tussen christenen en moslims nog zullen toenemen. Vooral Vlamingen en mannen en hooggeschoolden zijn negatief ingesteld.

Wat kritiek op religies betreft, zijn het vooral vrouwen, ouderen, laaggeschoolden en Franstaligen die vinden dat dit binnen de perken moet blijven. In totaal vindt 23 procent van de ondervraagden dat kritiek op godsdienst eenvoudigweg niet kan, terwijl16 procent vindt dat elke vorm van kritiek moet kunnen.

Jürgen Mettepenningen (theoloog en kerkhistoricus, KU Leuven) ziet de oorzaken van de gevreesde spanning tussen christenen en moslims in een identiteitscrisis aan beide zijden, bij christenen én moslims dus. Maar hij ziet aan beide zijden ook kansen om te groeien.

Spanningen en crisis?  De enquête houdt ons nochtans voor dat ‘er een bereidheid is om rekening te houden met de overtuiging en de gevoeligheden’ van christenen en moslims tegenover elkaar. Maar de media vervallen nogal snel in het discours van angst, onbegrip en bedreiging.   We lijken de V.S. persé te willen volgen. Het is een kwestie van de zaken niet op te kloppen en ook aandacht te schenken aan positieve initiatieven en gebeurtenissen.

Volgens Mettepenningen leeft er wel een bepaald probleem, namelijk op het vlak van identiteits-beleving, en dat kan volgens ons ook wel kloppen.  Hoewel veel mensen zich wel christen noemen en enig belang hechten aan bepaalde tradities en decorum, is er veelal niet veel geloofsbeoefening meer. Daardoor weten christenen eigenlijk niet goed meer wie ze zijn, ook al omdat ze door een waaier aan stemmen , via boeken en campagnes, worden aangespoord tot hernieuwde geloofsijver, stelt Mettepenningen.  Daarbovenop komt nog de steeds luidere vraag naar tolerantie ten aanzien van andersdenkenden en interlevensbeschouwelijke dialoog.

Deze mix zorgt er voor dat, gezien bij velen de echte basis van kennis over de eigen traditie onvoldoende aanwezig is, zich een (identiteits)crisis ontwikkelt.

Moslims lijken anders: ze lijken zo zeker van hun stuk. Ze hebben hun identiteit en vinden niet dat ze die moeten bevragen. Ze zijn niet bang van confrontatie.

Daarom ligt de oplossing er volgens sommigen in dat christenen van de moslims moeten leren weer zelfbewuster en zelfzekerder te worden, terwijl de moslims van christenen kunnen leren wat (zelf)kritiek is.

Er is nood aan zelfbevestiging en zelfkennis en tegelijk is er steeds duidelijker een maatschappelijke behoefte aan informatie, ontmoeting en dialoog.

Laat ons daar dan ook met zijn allen werk van maken, en de makkelijke weg van polarisering en sensatie links laten liggen.  Alle ‘partijen’ zullen een goede houding moeten aannemen en zich inzetten, anders kan niet.

Wij zijn overigens niet de enigen die nog wat te leren hebben op dit vlak, getuige de door de in Iran zelfs door de regering bejubelde holocaust-cartoonwedstrijd waarmee men de tolerantie van het Westen zegt te willen testen. Ja, de internationale politiek heeft soms een lelijk gelaat, en de haat zit soms diep. Ook de lokale politiek heeft soms zelfs niet de air van schone schijn meer.

Om een scenario van haat, leugens en ontkenning te vermijden, lijkt het ons wijzer om te remmen en bij te sturen nu het nog kan.  Met een kritische redelijkheid en openheid moet samenleven toch mogelijk zijn.

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: