Wij zijn wat Geert van Istendael een tijd terug (DS 23 augustus) omschreef als een groep ‘jonge mensen van Belgische afkomst die vandaag uit progressieve, zeg maar linkse, overtuiging de hoofddoek verdedigen.’ Volgens dezelfde auteur zijn wij dan ook ‘hoofdzakelijk naïef, onnozel of getuigend van een slecht begrepen tolerantie, een weke onverschilligheid, een niet onprettige vaagheid’.
Wat ons nog het meeste stoort is dat Geert van Istendael het voorstelt alsof wij zomaar tegen een hoofddoekenverbod zijn, alsof wij daar niet ernstig over nadenken, alsof wij niet op zoek gaan naar argumenten voor en tegen. Als er één generatie is die zich daar wel mee bezighoudt, dan zijn wij het wel. Wij kennen de standpunten van politieke partijen, het Vlaams Minderhedencentrum, Etienne Vermeersch, Nadia Fadil, Rik Pinxten, Nicolas Sarkozy, Sami Zemni, Patrick Loobuyck, Paul Scheffer, het Steunpunt Allochtone Meisjes en Vrouwen, Baas Over Eigen Hoofd, KAV,… En je kunt moeilijk zeggen dat uit heel deze lijst alleen de voorstanders van een hoofddoekenverbod echte argumenten hebben, terwijl de tegenstanders zich alleen beroepen op de slogan dat neutraliteit ‘kil’ zou zijn – zoals van Istendael lijkt te suggereren.
Wij baseren onze argumenten op studies, verhalen en getuigenissen over de verschillende motivaties waarom Vlaamse moslima’s een hoofddoek dragen, op theorieën over actief pluralisme en interculturaliteit, op ideeën over verschillende manieren waarop je neutraliteit kunt invullen, op studies van en over moslimfeministes,… En één ding is ons alvast duidelijk: je kunt de hoofddoek in Vlaanderen niet zomaar als machistische dwang afschilderen. Het zit veel complexer in elkaar.
Zoals elke nieuwe generatie hebben wij het recht – en zelfs de plicht – om een eigen kijk op levensbeschouwing te ontwikkelen, die verder gaat dan die van onze voorgangers. Wij willen aandachtig luisteren naar en begrip hebben voor de ervaring en argumenten van de generaties voor ons, maar wij weten ook dat ervaringen uit het verleden verblindend kunnen werken. Soms hebben we het gevoel dat de linkse generaties voor ons in hun analyse van religie niet verder zijn geraakt dan ‘religie is opium van het volk’ of ‘religie is onderdrukkend’.
Wij willen vandaag het debat over religie heropenen, religie weer op de agenda zetten, in plaats van haar onmiddellijk naar de privésfeer te verbannen. Vandaag zien wij immers dat heel wat Vlaamse moslims hun religie gebruiken om zich te emanciperen, dat zij een levensbeschouwing uitbouwen waarmee ze zich wapenen tegen onderdrukking – ook tegen onderdrukking onder het mom van religie. Wij zien heel wat jonge intellectuelen die religie weer op een onbevangen manier bekijken en ook oog hebben voor de positieve kanten ervan. Zij ontkennen de gevaren van religieuze onderdrukking niet, maar wijzen ook op de gevaren van seculiere onderdrukking. Zij vragen zich net als ons af of we met de volledige privatisering van levensbeschouwing niet iets zouden weggooien dat een positieve bijdrage aan de samenleving kan leveren. Zij hebben volgens ons geen gebrek aan goede argumenten, alleen hebben zij (nog) niet de naam en de faam om gemakkelijk hun visie in de krant te krijgen.
Rosalie Heens (Vzw Motief) en Saïd Aberkan (verantwoordelijke Islamitische consulenten België en voorzitter van de vereniging van Islamitische Consultatie België), Yasmina Akhandaf (BOEH!), Meyrem Almaci (federaal volksvertegenwoordiger en fractieleider Groen!), Khadija Aznag (ondervoorzitster SAMV), Nadia Babazia (stafmedewerkster SAMV), Sultan Balli (voorzitster SAMV), Hadassah Borreman (Jesjoeroen), Sarah Bracke (sociologe KU Leuven en Nextgenderation), Anneleen Decoene (theologe KU Leuven), Sarah De Mul (literatuurwetenschapper KU Leuven), Wen Geerts (Kanteling), Enissa Kelif, Jelle Laverge (Jona), Dr.Chia Longman (Centrum voor Interculturele Communicatie en Interactie UGent), Patrick Loobuyck (moraalfilosoof UA en UGent), Anne-Lies Meesschaert, Ann Mols, Nadia Norden, Judith Perneel (coördinator SAMV), Freya Piryns (senator Groen!), Liza Schrooten, Sara S’Jegers (FC Poppesnor en BOEH!), Myriam Vandecan (CODIP vzw), Eric Van den Bossche (Jebron), Elke Vandeperre (coördinator Vzw Motief), Leen Vanderwaeren, Alexander Van Leuven (Vzw Motief), Liesbet Van Woensel (Jebron), Eva Vergaelen (auteur Thuis in de islam)
Geachte vrienden : PROFICIAT.
Enige bedenking: ik ben gepensioneerd en behoor tot de generatie 68. Ik denk, dat jullie de oude linksen misschien niet goed kennen. Vergeet bv. niet, dat studenten van de VUB en de KUL toen in de studentenvakbeweging eng samenwerkten en dat die generatie voorstander was van de pluralistiche eenheidsschool.
Breeddenkenheid is natuurlijk geen evident onderwerp voor actualiteitsprogramma’s in de media en dat thema van 68 is dan ook niet meer op de agenda geplaatst.
Mvg.
Rob chaffart
Prachtig dat de huidige “generatie jonge mensen van Belgische afkomst” wat betreft het hoofddoekenverbod kennis hebben van de standpunten van een aantal bekende personen, partijen en centra.
Spijtig dat ze daaruit conclusies trekken die allesbehalve ‘progressief’ kunnen genoemd worden, want als men een bocht maakt van meer dan 90°, dan gaat het om een regressie, geen progressie. In dit artikel vind ik trouwens geen enkel argument voor het toelaten van religieuze symbolen in openbare functies. Want daarover gaat het, niet over het “verbieden van hoofddoeken”. Voor mijn part loopt men door de straat met een omgekeerde bloempot op zijn hoofd.
Die “generaties voor ons” stellen zich helemaal niet vijandig op tegenover religies, integendeel, zij hebben tolerantie altijd hoog in het humanistisch vaandel gedragen.
Op welke manier ‘heel wat Vlaamse moslims hun religie gebruiken om zich te emanciperen’ is voor mij een groot vraagteken. Dat religie ook positieve kanten heeft zal wel verdedigbaar zijn, maar troost kan men ook vinden in een goede therapie of een flinke borrel en liefdadigheid is geen exclusiviteit van godsdiensten. Ik ben er “heilig” van overtuigd dat de voordelen van religie in de huidige maatschappij zeker niet opwegen tegen de nadelen. Geloof en bijgeloof blijven wat mij betreft een negatief maar evolutionair verklaarbaar bijverschijnsel van ons brein, waardoor we regelmatig ons gezond verstand bijpassen, wat op zijn beurt weer aanleiding geeft tot irrationele en inhumane acties en standpunten.
Het is mij duidelijk dat deze jonge regressieven ‘porci de grege Pinxti’ zijn. Ondanks het feit dat artikels tegen het hoofddoekenverbod reeds herhaaldelijk werden gecounterd in talrijke reacties, blijven de redacteurs van ‘Humanieuws’ dit standpunt steeds opnieuw en op éénzijdige wijze publiceren. Maar toch ben ik hen dankbaar, want op die manier heb ik het gewraakte en dus door mij fel gesmaakte artikel van Geert van Istendael kunnen lezen. Waarom publiceerden jullie dit artikel niet in plaats van bovenstaand pamflet, of wordt dat gecensureerd door de groep (of moderne sekte?) van de “religieuze atheïsten” die zich overduidelijk afzetten tegen de ‘domme atheïsten’ (sic), zoals Pinxten ze noemt in zijn padvindersboek ‘de strepen van de zebra’. Hoog tijd om na te gaan hoeveel procent van de humanisten achter het ideeëngoed van hun Voorzitter staan.
Blijkbaar staat jong en progressief nu voor het dwepen met dogmatisme, bevestigen van de traditionele rollenpatronen, het aanvaarden van een patriarchale samenleving. Ik begin mij intellectueel onveilig te voelen, zowel aan de linkerkant als aan de rechterkant, zowel jong en oud gaan voor een dogmatische ingesteldheid. De kritische geest wordt op het altaar van god geofferd. Ik vrees dat daar op langere termijn bloedvergieten van komt!