Een structurele oplossing voor de activering van allochtonen en de vergrijzing is mogelijk, als de overheid de samenhang tussen verschillende dossiers wil zien, meent Bilal Benyaich van het interculturele platform Kif Kif.
Feit: wanneer de babyboomgeneratie de arbeidsmarkt stilaan gedag zegt, krijgen wij in België wellicht te maken met een slinkende arbeidsreserve. Net daarom achten beleidsmakers de activering van de ‘allochtone’ werkzoekenden, die eigenlijk een grote kwantiteit aan inactief menselijke kapitaal vertegenwoordigen – de werkloosheidsgraad bij deze groep is sinds 1999 met liefst de helft is toegenomen - momenteel van groot belang.
Dat minister van migratie- en asielbeleid Annemie Turtelboom (Open VLD) net nu voor ’slimme immigratie’ ter invulling van knelpuntvacatures pleit, dreigt deze grote groep nog meer te marginaliseren. Het voorstel komt immers neer op selectieve migratie.
Critici van het beleidsvoorstel van Turtelboom geven ook aan dat België kampt met een minder goed imago en een weinig toegankelijke taal, waardoor het voor selectieve immigratie toch benadeeld is ten aanzien van landen als Frankrijk, Spanje, Italië en Duitsland. Daarbij is er de ethische vraag, die ook door Commissievoorzitter Barroso werd gesteld, namelijk dat een selectieve immigratie het land van afkomst benadeelt, omdat het belangrijke expertise kwijtspeelt.
Het zou bijgevolg interessant zijn mochten onze beleidsmakers écht de kaart trekken van het invullen van knelpuntvacatures voor laag- en middengeschoolden door de al aanwezige werklozen. Daarvoor is een coherente visie en een doorgedreven realistische en pragmatische aanpak nodig, met extra opleidingen, vormingen en erkenning van elders verworven competenties.
