Het is altijd leuk om een extreme beeldvorming te nuanceren, en na Fitna, moet de islamitische romantische speelfilm Ayat ayat cinta (Liefdesverzen) een beetje verzachting brengen. Het verhaal van Ayat ayat cinta, is gebaseerd op het gelijknamige boek van de Indonesische schrijver Habiburrahman ‘Abik’ El Shirazy. De film roept evenwel zijn eigen debat op, omdat de schrijver polygamie – zeer omstreden in Indonesië – zou propageren. De schrijver ziet zijn roeping echter nauwer: hij wil enkel maar zachtaardigheid promoten.
De kaskraker gaat over de schoonheid en zachtaardigheid van de islam en is gemaakt volgens het recept van de populaire Indonesische soaps. De film wordt vooral gesmaakt door scholieren (vaak meisjes) maar is intussen voorwerp van gesprek in alle media en ook uitgebracht op DVD.
Ayat ayat cinta weerspiegelt in grote lijnen de ideale opvatting van de islam binnen de urbane Indonesische middenklasse. Daarin staat de islam voor nederigheid en liefde. Het is een islam die moderniteit probeert te combineren met middeleeuwse normen en waarden en die geweld tegen vrouwen of ongelovigen afwijst.
