In De Standaard spreekt Bart Caron, lid van de commissie Media van de VRT zich uit tegen de uitzendingen door derden, omdat diversiteit eigenlijk doorheen het totale programma-aanbod zou moeten aanwezig zijn. Ook haalt hij aan dat de programma’s vaak van matige kwaliteit zijn en weinig kijkcijfers halen.
Al deze “bezorgdheden” worden geuit naar aanleiding van een recente vraag vanwege de Moslimexecutieve om gastprogramma’s te kunnen verzorgen op de VRT.
Wij vinden het een beetje jammer dat, ook al vindt dhr. Caron de vraag van de Moslimexecutieve legitiem en begrijpelijk, enkele punten over het hoofd ziet.
Ten eerste ís het niet zo dat de openbare omroep diversiteit uitwasemt. Ook, of misschien zeker geen levensbeschouwelijke diversiteit. Vertrekkend van de feiten is de vraag vanuit levensbeschouwelijke gemeenschappen naar eigen zendtijd dan ook perfect te begrijpen.
Ten tweede erkent (en financiert) de overheid verschillende erediensten. Dit doet ze omdat levensbeschouwelijke tradities in het leven van veel mensen een aanzienlijke rol spelen, en vindplaatsen zijn voor identiteitsvorming en sociale contacten.
Men kan het levensbeschouwelijke vertegenwoordigers (organen, personen,…) gemeenschappen dan ook moeilijk kwalijk nemen dat ze iets willen doen en betekenen voor de mensen die zich erop betrokken voelen, en gezien het belang van media in het leven van een doorsnee mens, is hun engagement dan ook maar normaal.
Wij betwijfelen of uitzendingen door derden iets met ‘zieltjeswinnerij’ te maken hebben. De programma’s hebben over het algemeen geen wervend karakter en zijn ook voor leken, voor andersdenkenden interessant, omdat ze informatie verstrekken en een inkijk bieden in de betreffende levensbeschouwing. Net dàt maakt de programma’s interessant – of moet werkelijk alles worden overgelaten aan de productiehuizen en de wetten van de infotainment?
Het lijkt ons nogal kortzichtig om de uitzendingen en symptoom van hokjesdenken te verwijten – als u morgen naar een praatprogramma kijkt is dit immers ook ‘maar’ een hokje, terwijl menig kijker u zal zeggen dat hij van dergelijk programma net heel wat opsteekt, en als het hem te bar wordt, kan hij altijd zappen of wachten op een volgend programma. Tenzij u het programma ook wil afvoeren wegens ‘wervend’ of ‘bekerend’ – dat risico bestaat namelijk ook met een willekeurige gast of BV in een praatprogramma!
Als men akkoord is dat levensbeschouwingen een aanzienlijke rol spelen in het leven van veel mensen, dat is het ook logisch dat ze zichtbaar mogen zijn. De media horen daar in onze samenleving dan ook bij.
Het lijkt ons alleszins een betere optie om de betrokkenen zelf aan zet te laten, dan alles aan ‘kenners’ of afstandelijke informatieprogramma’s over te laten, ook al is het natuurlijk waardevol om ook op andere manieren thema’s als rituelen, waarden, interlevensbeschouwelijke dialoog etc. in het televisieaanbod binnen te brengen.
De meerwaarde van een eigen zendtijd is echter dat men ook dieper kan ingaan op thema’s die belangrijk worden gevonden, dat het ook over beleving en gevoelens kan gaan, dat vooroordelen ten aanzien van de levensbeschouwing kunnen worden besproken, dat al eens een maatschappelijk debat wordt aangegaan, en dat de vele mensen die toch nooit de moeite zullen nemen om een moskee of vrijzinnig huis binnen te stappen, er langs deze weg toch mee in contact komen. Is dat ook geen mooie taak van een openbare omroep?
De openbare omroep is er inderdaad voor iedereen! Ook al biedt de toekomst met digitale TV nieuwe mogelijkheden, stellen dat dit soort programma’s uit ‘de staatstelevisie’ moet weggejaagd worden, is minstens discutabel. Er zou wellicht ook grotere segregatie zijn als alles weer naar speciale (en buitenlandse) zenders moet worden afgeleid!
Of wil men gewoon totale controle over alle uitzendingen?
Neen, wij denken dat dhr. Caron maar eens dringend een paar recente uitzendingen door derden moet bekijken – als hij tenminste niet te vroeg onder de veren duikt of op zondag niet te laat uit bed stapt. Zijn idee over de uitzendingen loopt ons inziens net als bij Jurgen Verstrepen wat achter op de werkelijkheid.
We kunnen ons ook niet van de indruk dat sommigen de angst van ‘verzuiling’ aangrijpen om van diversiteit een lauwe soep te maken waarin niemand nog echt mag zeggen wie hij is of wat hij denkt. En dat vonden wij vroeger ook al geen goed idee.
Discussieer mee