Ouders met een kind in de middelbare school krijgen vanaf september bovenop hun kindergeld een extra premie van 70 euro per jaar. Voor kinderen tussen zes en twaalf jaar wordt er tot en met volgend jaar een bijkomende premie van 50 euro voorzien. De federale regering komt dat overeen tijdens haar begrotingscontrole. De schoolpremie kost de staatskas 87,6 miljoen euro.
Bron: ‘Schoolpremie’ door Bart Vandormael in Knack – ‘België (de week) van 26/7/06
Nu het kerkasiel uitdooft, zetten de katholieke scholen hun deuren open voor mensen zonder papieren. Mieke Van Hecke, directeur-generaal van de katholieke koepel, steunt de actie voluit. Het gemeenschapsonderwijs geeft zijn scholen geen vrijgeleide, al ziet onderwijsminister Vandenbroucke er geen graten in.
“Elke school die asiel geeft, heeft mijn steun en sympathie. Het is trouwens niet de eerste keer dat een school actie voert”, benadrukt Mieke Van Hecke. Ze doet een oproep aan de minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (VLD) om gezinnen die hier al ‘onredelijk lang’ verblijven, legaal of illegaal, papieren te bezorgen. “De kinderen lopen hier al lang school, de ouders zijn ingeburgerd. Voor die specifieke gevallen pleit ik voor regularisatie”, gaat ze verder.
Het schoolasiel bewijst voor haar nog maar eens dat er een breed maatschappelijk draagvlak is voor een humaner asielbeleid. “Moet het asielbeleid werkelijk zo streng zijn? Ik hoop dat de nieuwe asielwet al die schrijnende toestanden onmogelijk maakt in de toekomst. En ik hoop dat de bevoegde minister de huidige uitzichtloze situaties oplost”, zegt ze.
UDEP, de organisatie die het kerkasiel organiseerde, contacteert momenteel directies en oudercomités om in september in de scholen terecht te kunnen. Van Hecke vindt daar absoluut geen graten in. In contrast met Dewael, die UDEP als een malafide organisatie beschouwt, is Van Hecke onder de indruk van UDEP’s “enorme engagement”.
Dewael reageert bijzonder gepikeerd op het schoolasiel. “In een democratie zijn het de parlementsleden die beslissen wat tot de maatschappelijke draagkracht behoort. Nu het parlement de beslissing heeft genomen hoopt de minister dat iedereen, en zeker belangrijke instellingen die de opvoeding van kinderen tot taak hebben, zich daaraan zullen houden”, stelt de binnenlandminister in een mededeling. Hij vraagt nadrukkelijk respect voor de pas gestemde asielwet.
Onderwijsminister Frank Vandenbroucke (sp.a) laat een totaal ander geluid horen. Hij noemt het “aanvaardbaar en normaal” dat mensen acties voeren tegen beslissingen van een overheid of wetgeving. “De wetten die het parlement stemt, moeten wel uitgevoerd kunnen worden”, vult hij aan. De directie mag zich dus niet verzetten als een gezin wordt uitgewezen.
Het gemeenschapsonderwijs keurt het schoolasiel af. Gedelegeerd bestuurder Urbain Lavigne: “Een school heeft niet de taak om asielzoekers op te vangen. Als deel van de overheid kunnen we niet ingaan tegen wat de minister oplegt. Het schoolasiel is te verregaand. Het is goedkoop om deze actie voor te stellen als een middel om de asielproblematiek op te lossen.” Hij schaart zich achter het beleid van Dewael. “Het is moeilijk om ingeburgerde gezinnen terug te sturen, maar in tegenstelling tot Mieke Van Hecke heb ik nogal wat vertrouwen in het beoordelingsvermogen van de overheid.”
Bron: ‘Minister Vandenbroucke heeft geen probleem met schoolasiel’ door Tine Peeters in De Morgen van 25/7/06
Vlaams minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke (sp.a) voert de strijd tegen het cyberpesten op. Een nieuwe informatiegids moet scholen en leraars wijzen op de mogelijkheden die gsm, e-mail en internet eigentijdse pestkoppen bieden en hen leren er gepast op te reageren.
“Cyberpesten is geen randfenomeen meer maar een kwalijke bijwerking van de intensieve verspreiding en dito gebruik van allerlei moderne technologieën”, zegt Vandenbroucke in een antwoord op een parlementaire vraag van Anne Marie Hoebeke (VLD). “Ook ik was verrast door de cijfers waaruit blijkt dat veel jongeren slachtoffer en dader zijn van deze nieuwe vorm van pesten.”
Vandenbroucke is vastbesloten om leraars en scholen te sensibiliseren voor de problematiek. Begin volgend jaar verspreidt het departement Onderwijs een geactualiseerde versie van de Gids voor veilig ICT-gebruik op school. “Het hoofdstuk over cyberpesten zal gevoelig worden aangepast”, zegt de minister.
Anonieme e-mails met scheldtirades, kleinerende sms’jes, inbreken in andermans mailbox en het paswoord veranderen, bewust virussen doorsturen, zelfs complete internetsites waarop klasgenootjes of leerkrachten te kakken worden gezet… Het zijn moderne vormen van pestgedrag waaraan voorlopig niet altijd evenveel aandacht wordt geschonken.
Uit een recente studie van het Vlaams Instituut voor Wetenschappelijk en Technologisch Aspectenonderzoek (vIWTA) blijkt nochtans dat ongeveer de helft van de Vlaamse jongeren uit het zesde leerjaar en het eerste middelbaar zich al schuldig heeft gemaakt aan cyberpesten en dat zowat zes op de tien leerlingen er het slachtoffer van werden. Volgens de onderzoekers is degelijke informatie onontbeerlijk om het fenomeen een halt toe te roepen. Niet alleen zijn leraars en ouders dikwijls minder vertrouwd met de nieuwe technologieën dan hun leerlingen en kinderen, ook zijn de pesters zich vaak niet bewust van de schadelijke impact van wat ze zelf als onschuldige plagerijen beschouwen.
Volgens de studie is het vooral belangrijk om kinderen ‘cyberetiquette’ bij te brengen en hen op een correcte manier te leren omgaan met de nieuwe communicatiemiddelen. Vandenbroucke wil die vaardigheden en attitudes opnemen in de vakoverschrijdende ICT-eindtermen, waarover momenteel nagedacht wordt.
Een specifiek meldpunt voor cyberpesten, een andere aanbeveling in de studie, komt er voorlopig niet. Vlaams minister van Welzijn Inge Vervotte (CD&V) wijst op de bestaande Kinder- en Jongerentelefoon, waar ook slachtoffers van cyberpesten terechtkunnen.
Bron: ‘Vandenbroucke in actie tegen cyberpesten’ door Gorik Van Holen in De Morgen van 25/7/06
In een interview in Knack laat de bekende strafpleiter Jef Vermassen even zijn licht schijnen over de invloed van de media: “De media serveren een vertekend beeld van de mens. We zien die goedheid niet, we zien alleen het negatieve: de mens als concurrent, de mens als misdadiger, de medemens als tégenmens.
En zo krijgen we de boodschap dat we voor onszelf moeten leven. Een boodschap die haaks staat op onze essentie.” De media zijn met andere woorden gericht op sensatie, bloed, geweld,… Het is een tendens waartegen HVV zich al langer verzet, onder andere met de tentoonstelling Een haar in de ether? en met het oprichten van mediawatchgroepen. Ook in de toekomst zullen we de media kritisch blijven volgen.
Tony Mary is even uit de bocht gegaan. Hij was er van op de hoogte dat het weekblad Knack aan het werken was aan een reportage over de onkostennota’s van Mary en aan consultants betaalde bedragen. Hij wou het artikel op voorhand inkijken om te zien of er geen ‘onjuiste’ informatie zou verspreid worden.
Fraai staaltje van intimidatie lijkt dit, waarbij journalisten worden verhinderd hun werk te doen. Het geeft ook te denken dat de gedelegeerd bestuurder van de belangrijkste nieuwszender (radio en TV) zich bezondigdt aan openlijke censuur. Hopelijk past hij niet dezelfde praktijken toe bij de nieuwsredacties van de VRT. Volgens de voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Beroepsjournalisten, VRT-journalist Marc Van de Looverbosch, is dit alvast niet het geval: “Het kot zou te klein zijn”…
Freddy Van Gaever, parlemenslid voor het VB, wil een nieuwe krant uitbrengen. Volgens hem is de media in Vlaanderen totaal niet objectief. Meer wil hij voorlopig over het project niet kwijt. In Vlaams-nationalistische kringen is al langer te horen dat er te weinig aandacht is voor het VB en de ‘Vlaamse zaak’ en dat de pers te links is. Benieuwd om te zien hoe het VB objectiviteit zal definiëren…
De financiering van de Vlaamse universiteiten en hogescholen wordt vanaf 2008 op een nieuwe leest geschoeid. De Vlaamse regering heeft onderwijsminister Frank Vandenbroucke (sp.a) haar fiat gegeven voor zijn hervormingsplannen.
Het nieuwe model vertoont enkele aanpassingen ten opzichte van de oorspronkelijke conceptnota van oktober vorig jaar. Met de financiering van het hoger onderwijs is 1,2 miljard euro gemoeid. Investeringen in kwaliteitsvol onderwijs en een sterke doelmatigheid staan centraal.
Er wordt voorzien in een uniform systeem voor de financiering van professionele bachelors en opleidingen aan universiteit en hogeschool. Voor elke groep is een deelbudget uitgetrokken dat uit een vaste sokkel en een variabel gedeelte bestaat. De universitaire opleidingen krijgen er een onderzoeksluik bij dat eveneens uit een vast en een variabel deel bestaat.
Voor de vaste sokkel van het onderwijsluik is 100 miljoen euro beschikbaar. De middelen worden verdeeld op basis van het aantal studiepunten dat aan de instelling wordt gevolgd. Instellingen met minder dan 90.000 studiepunten krijgen geen sokkel, maar kunnen in een ‘economische unie’ de krachten bundelen met andere instellingen.
Het variabele deel van het onderwijsluik is gebaseerd op het aantal bachelor- en masterstudenten in een instelling. Eerst wilde Vandenbroucke op basis van het aantal behaalde diploma’s financieren. De minister zag echter in dat zo’n systeem voor eerstejaars niet haalbaar was, zodat de financiering voor de eerste zestig studiepunten nu op basis van het aantal inschrijvingen gebeurt.
Beursstudenten en studenten met een handicap wegen zwaarder door. De instellingen krijgen dertig studiepunten extra per behaald diploma. Om hen aan te sporen betere resultaten te boeken met startende studenten, komt er een aanmoedigingsfonds. Daar zal in 2008 3 miljoen euro inzitten. Vanaf 2009 wordt dat 6 miljoen.
De minister legt ook verantwoordelijkheid bij de studenten. Bij de start van hun opleiding krijgen ze een leerkrediet van 140 studiepunten. Bij inschrijving wordt het aantal opgenomen studiepunten van dat krediet afgetrokken. Verworven studiepunten komen er weer bij. Wie er bij herhaling niets van bakt, belandt op nul. Met deze studenten wordt bij de financiering geen rekening gehouden.
De middelen in het nieuwe financieringsmodel zullen tussen 2007 en 2010 met ongeveer 34 miljoen euro toenemen.
Bron: ‘Vlaamse regering keurt nieuwe financiering hoger onderwijs goed’ (Belga) in De Morgen van 15/7/06
Recent werd in Egypte een nieuwe perswet gestemd. Hoewel die eigenlijk een versoepeling zou moeten zijn van de vorige wet, komt het in de praktijk neer op een nog strengere repressie. Er worden gevangenisstraffen en zwaardere boetes voorzien voor journalisten die kritiek hebben op de regering, op het parlement, op ministers en zelfs op buitenlandse staatshoofden.
Natuurlijk worden daardoor vooral de onafhankelijke media getroffen en die hebben dan ook al zware protesten geuit. Ook zullen ze zich niets aantrekken van de wet, wat de gevolgen van die actie ook mogen zijn.
Volgens een onderzoek van Living Tomorrow en InSites Consulting voelt 40 procent van de Belgen zich overspoeld met informatie. Internet blijkt de eerste plek te zijn waar Belgen op zoek gaan naar informatie, ook al stelt 80 procent (!) zich vragen bij de betrouwbaarheid van de informatie die op het net te vinden is.
De onderwerpen waar de Belg het meest in geïnteresseerd is zijn verkeersinformatie, milieu en gezondheid. Interessant is ook dat negen op de tien consumenten graag beter op de hoogte zouden zijn over gestelde diagnoses en bijwerkingen van medicatie.
Het is positief dat zoveel mensen op een meer kritische manier met informatie willen omgaan. We worden inderdaad dagelijks gebombardeerd met informatie en het is dan ook van belang dat we die informatie op een kritische manier benaderen. Goede informatie is te belangrijk om er niet naar te streven en het stelt ons bijvoorbeeld in staat om op een doordachte manier keuzes te maken in het leven. Kritisch omgaan met informatie is dan ook een belangrijk punt in het beleidsplan van HVV waar we in de toekomst zullen blijven rond werken.
Er bestaat nog wel eens wat verwarring over de prijzen van vliegtuigtickets. De prijzen die geafficheerd worden komen zelden overeen met de prijs die uiteindelijk moet betaald worden. Er worden namelijk nog heel wat extra’s (luchthaventaks, brandstoftoeslag, boekingstoeslag,…) bijgevoegd die niet verrekend zitten in de prijs waarmee promotie wordt gemaakt. De consument krijgt dus eigenlijk niet correcte informatie.
De Europese Commissie wil hier nu paal en perk aan stellen en zal opleggen dat de geafficheerde prijs het bedrag is dat daadwerkelijk moet worden betaald. Op die manier kan de klant op een eerlijke manier prijzen vergelijken.
De Humanistisch-Vrijzinnige Vereniging (HVV) vernam met veel droefheid het overlijden van de geroemde auteur Hubert Lampo. HVV leeft mee met familie en vrienden van deze invloedrijke magisch-realist, en wenst hen veel sterkte.
Hubert Lampo werd geboren in Het Kiel (Antwerpen) op 1 september 1920 en overleed op 85-jarige leeftijd op 12 juli, in Essen. Hij was vooral bekend om zijn boek ‘De komst van Joachim Stiller’. In 2001 ontving Lampo de Prijs van het Vrijzinnig Humanisme.
Vrijzinnig humanist in leven en werk
“Hubert Lampo is niet alleen een vooraanstaand literator, maar zeker ook een erg belangrijke verdediger van de vrijzinnige waarden die het Humanistisch Verbond wenst te propageren”, schreef HV in 2001. “Dat bewijst zijn inzet in het officieel onderwijs en in het bibliotheekwezen, maar vast en zeker ook in zijn literaire werk.”
“De personages van Hubert Lampo zijn net als hijzelf vrijgeesten, democraten, verdraagzaam maar strijdbaar ondernemend, vol respect voor authentieke waarden, voor een diep verantwoordelijk en op gemeenschap gericht individualisme. Kortom, vol respect voor humanistisch geïnspireerde levensbeschouwingen.” Zo beschreef de filosoof prof. dr. em. Hubert Dethier Lampos werk in zijn ‘Laudatio’.
De auteur maakte dan ook deel uit van een te select clubje van vrijzinnig-humanistische auteurs. “In ‘De belofte aan Rachel’ (1952) verzette hij zich tegen de leugenachtige ideologie van fascisme en nazisme, van iedere dictatuur die de menselijke waardigheid krenkt en vernedert,” schreef Paul Van Aken, auteur van ‘Niemand te hoog’. Het is een bloemlezing van Vlaamse vrijzinnig-humanistische auteurs. Van Aken schreef verder ook nog de studie ‘Hubert Lampo, de schrijver van het onzichtbare’.
Geen ‘domme atheïst’
“Bij dit alles huldigt Lampo steeds een vrijzinnig standpunt, wat wil zeggen dat hij bij monde van zijn personages adogmatisch is, gekant tegen iedere vorm van beknotting van het denken. Toch is hij geen ‘domme atheïst’, maar integendeel een begripsvol, humaan schrijver, die zeker niet spot met geloof, maar het terugplaatst in zijn oorspronkelijke context van verbondenheid onder mensen“, besloot Van Aken.
Lampo toonde zelf in zijn werken zijn vrijzinnig humanisme. “Soms stemt het mij wrevelig, dat zoveel zogenaamde ‘vrijzinnigen’ nog steeds niet over de essentiële vrijzinnigheid beschikken, onontbeerlijk om zich open te stellen voor de ontroerende zucht van vele gelovigen naar menselijke éénheid.” (‘Er is méér, Horatio’, 1970)
In het documentatiecentrum van HVV vind je meer over Hubert Lampo. Meer info: documenatiecentrum@h-vv.be.
Onbegrijpelijk, maar de rechter die vorig jaar tijdens een rechtszaak over een erfeniskwestie openlijk homofobe uitspraken deed, wordt niet berispt. De rechtbank wijst een klacht van het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding (CGKR) af..
In deze zaak wou, Eric Vanswijgenhoven (45), de achtergebleven partner bekomen dat de erfgenamen van zijn vriend een deel van de lening, die hij samen met zijn partner had afgesloten voor een huis, aan hem terugbetaalden. Tijdens de zitting op 28 september 2005 vroeg rechter Rudi Robeyns zich evenwel hardop af of het wel wettelijk is dat “twee levenspartners van hetzelfde geslacht een lening aangaan en of dat niet in strijd was met de openbare orde en goede zeden”.
Het CGKR werd gecontacteerd en schreef een brief naar de hiërarchische overste van de Tongerse rechter met de vraag om een tuchtprocedure in te zetten. De vraag was of een rechter dergelijke partijdige uitspraken mag doen tijdens een zitting. Maatschappelijk zijn het homohuwelijk en de adoptie voor homo’s immers wettelijk erkend.
De Chinese regering heeft sinds 1999 een onbekend aantal leden van de spirituele beweging Falun Gong terechtgesteld. Ze hebben zelfs hun vitale organen doorverkocht, tegen hoge prijzen.
Dit nieuws staat in een rapport van Kilgour, een vroeger Canadees parlementslid, en Matas, internationaal mensenrechtenadvocaat. Ze zeggen onweerlegbare bewijzen te hebben over de illegale organenhandel, met getuigenissen van mensen uit onder meer Canada en Australië. Er zouden duizenden slachtoffers gemaakt zijn. Ze vroegen of er organen van Falun Gongbeoefenaars voorradig waren.
De organen van deze mensen zijn meestal van erg goede kwaliteit omdat deze mensen roken noch drinken en veel heilzame oefeningen doen. In het onderzoek deed men zich voor als hulpbehoevende Chinezen en wanneer er geld op tafel kwam, duurde het niet lang voor de nodige organen beschikbaar waren. Het gros van de instituten antwoordde bevestigend en ook de wachttermijn voor transplantatie is opmerkelijk kort. Wie het nodige geld kan ophoesten, mag doorgaans meteen langskomen. De vicevoorzitter van het Europees Parlement McMillan-Scott vermoedt daarom dat er een reservoir van mensen in leven wordt gehouden zodat hun organen aan harde munt kunnen worden verkocht.
China heeft onlangs wel gezegd dat het de handel in organen wil verbieden. Of dit hoopgevend is voor de Falun Gongbeoefenaars, is daarmee niet zeker.
Een hedendaagse paus moet ook al eens tegen wat tegenstand kunnen. In Valencia was er een heuse tegenbetoging onder de noemer ‘Yo no te espero’ (ik verwacht je niet). Het manifest werd door minstens 11.000 mensen en 500 verenigingen ondertekend. Het gaat vooral om politieke partijen, homo-organisaties, atheïsten, en zelfs nogal wat katholieke verenigingen.
Het platform heeft zelfs een eigen symbool: een aangepast verkeersbord, een verbodsdriehoek met een mijter erop.
Ze nemen de kerk vooral hun verzet tegen het homohuwelijk kwalijk en ook standpunten zoals dat over het condoomgebruik en de positie van de vrouw in de kerk. Niet alleen de conservatieve Ratzinger , maar ook de overheid wordt heel wat kwalijk genomen. Vooral de hoge kosten, de politieke affiniteiten met het gedachtegoed en de verregaande censuur, liggen veel mensen zwaar op de lever.
De vakgroep Anatomie en Embryologie van de Gentse universiteit heeft een tekort aan lichamen om wetenschappelijke proeven op uit te voeren. Er zijn maar 40 lichamen beschikbaar per jaar en daar moeten er al 30 van naar de lessen geneeskunde.
Volgens Aron De Smet, hoofd van de vakgroep Anatomie, hangt er nog altijd een taboe rond het schenken van lichamen aan de wetenschap.
Dit heeft te maken met het feit dat onze maatschappij ernaar neigt de dood weg te duwen uit ons bestaan. De vakgroep heeft helaas niet de mogelijkheid publiciteit te voeren. “We hopen dat mensen vanzelf inzien dat ze veel krijgen van de wetenschap, en dat het maar normaal is dat we er ook iets voor terug kunnen doen.” Want dood heeft niemand nog iets aan zijn lichaam.
Twee Brusselse moslimleerkrachten worden ontslagen omdat ze een hoofddoek droegen op school. “Het schoolreglement geldt voor leerlingen én leerkrachten en heeft een reden”, zegt Jacky Goris, directeur van de scholengroep Brussel (gemeenschapsonderwijs).
“We staan erop dat alle leerlingen gelijke kansen krijgen, ook allochtone. Door in een Brusselse context hoofddoeken toe te laten, riskeer je leerlingen te stigmatiseren en op te sluiten in hun eigen cultuur. Terwijl het zo al moeilijk genoeg is voor allochtonen op de arbeidsmarkt. Veel leerlingen tonen zich trouwens opgelucht over het verbod.”
De directeur wijst er ook op dat de scholengroep Brussel ook hard optreedt als allochtonen geviseerd worden. “Zo hebben we onlangs een leerkracht ontslagen die een racistische e-mail rondstuurde over een monopolyspel voor allochtonen”, vertelt Goris.
Omtrent hoofddoeken bestaat geen algemene regel in Vlaanderen. Het staat scholen vrij om zelf te bepalen of ze religieuze symbolen toelaten. “Toen de twee leerkrachten in dienst kwamen hebben ze het schoolreglement aanvaard”, zegt Goris. “Daarin staat duidelijk dat opvallende religieuze symbolen uit den boze zijn, behalve dan tijdens de godsdienstles.”
Een ontslagprocedure wegens hoofddoek is niet courant in het Nederlandstalig onderwijs. Het gemeenschapsonderwijs heeft weet van één geval, waarbij een Limburgse interimleerkracht werd ontslagen in 2004. Bij het katholieke net herinnert Mieke Van Hecke zich geen ontslag wegens hoofddoek.
“Maar je mag natuurlijk de aanwervingsfilter niet onderschatten”, zegt Van Hecke. “Veel allochtone leerkrachten worden eenvoudigweg niet aangenomen omdat ze een hoofddoek dragen. Als dat vanwege een schoolreglement is, is dat logisch. Maar er is ook andere discriminatie tegenover allochtone leerkrachten. Scholen van alle netten blijken allochtone leerkrachten ook te weren omdat ouders dreigen hun kinderen van school te halen als er vreemde leraars worden aangenomen.”
Het Minderhedenforum reageerde reeds ontgoocheld op de beslissing tot ontslag. “De hoofddoek hoort bij diversiteit in het onderwijs”, zegt de organisatie. Het Vrouwenoverlegcomité noemt het ontslag bovendien een vorm van discriminatie. Samuel Bambergen.
Inspecteur joodse godsdienst stelt zelfs ‘Laïciteit is een nieuwe godsdienst die allesbehalve tolerant is.” En de belangengroep ‘Leerkrachten onder de duim’, klaagt dan weer de te grote autonomie van het gemeenschapsonderwijs aan.
Anissa Temsamani daarentegen begrijpt wel dat hoofddoeken, keppeltjes of lange baarden soms moeilijke onderwerpen kunnen zijn. Maar vindt dat de maatschappelijke uitdagingen veel groter zijn dan dat soort kwesties. “De echte issues in ons onderwijs gaan over kansen en plichten, over emancipatie”, zegt Temsamani.
“De jongeren waar het in het onderwijs en voor een leerkracht allemaal over gaat staan dagelijks voor vragen die veel dringender zijn. Het voorbeeld dat deze leerkrachten stellen, is een verkeerd signaal naar alle jongeren die dagelijks de keuze maken tussen slachtofferschap en emancipatie. En voor de duidelijkheid, dáár heb ik een probleem mee, niet met hun hoofddoek. Meer kleur voor de klas, moslim of niet, daar gaat het hier over.”
“Om dat te bereiken moet iedereen zijn verantwoordelijkheid opnemen. Wie dat maatschappelijk engagement wil nemen, laat zich niet ontslaan voor een hoofddoek. Een leerkracht laat daarvoor haar leerlingen niet in de steek. Het gaat hier ook over hoe we omgaan met afspraken die het samenleven mogelijk maken. Gemaakte afspraken werden niet nageleefd en dat moet niet getolereerd worden. We aanvaarden toch ook niet dat een leerkracht racistische mails verstuurt naar leerlingen?”
“Gelijke kansen en emancipatie, dat is de inzet. Het Minderhedenforum slaat de bal lelijk mis door nu het debat opnieuw te verengen tot een hoofddoekendebat, terwijl meer kleur voor de klas en meer gelijke kansen in de klas hun eerste betrachtingen zouden moeten zijn. Heel dit voorval geeft me een wrang gevoel. Gisteren sprak ik met een aantal op-en-top geëngageerde leerkrachten uit een Brusselse school. Wat zij meemaken terwijl ze met zoveel inzet hun job doen, is vaak veel bedreigender voor hun persoon dan je hoofddoek niet mogen dragen en in ieder geval veel onrechtvaardiger. Maar het houdt hen niet tegen om te blijven gaan voor hun leerlingen. En alleen zo geraken we vooruit.”
Bron: Vrij naar ‘Leerkrachten ontslagen wegens hoofddoek’ door Kris Hendrickx in De Morgen van 13/7/06, ‘De hoofddoek hoort bij diversiteit in het onderwijs’ door Christopher Oliha in De Standaard van 13/7/06,’ Lavigne betreurt ontslag moslimleerkrachten’ door Veerle Beel in De Standaard van 13/7/06, ‘Een verkeerd signaal’ door Anissa Temsamani in De Standaard van 14/7/06
Rituelen zijn ontegensprekelijk een belangrijk menselijk gedrag en erfgoed, maar bij sommige praktijken rijzen ernstige vragen. Zo kennen sommige Zuid-Afrikaanse groepen een initiatieritueel waarbij jongens zich moeten bewijzen door een korte verbanning in de woestijn, zonder eten, tot een goed einde te brengen. Samen met de besnijdenis maakt dat van een jongen een man, zo stelt het lokale geloof.
Af en toe overlijden er echter jongens van uitputting en verhongering. Anderen sterven aan een slecht uitgevoerde besnijdenis. Op de West- en Oost-Kaap zijn ook illegale initiatiescholen ontdekt, en malafide chirurgen en genezers pikken graag een graantje mee van het goed ingebakken gebruik.
Het lokale South African Press Association kant zich tegen de rituelen, die nauwelijks menselijk zijn. De jongeren kunnen echter maar moeilijk aan het gebruik ontsnappen, omdat het hen een levenslange status van “jongen” te zijn, oplevert. De overheid durft intussen niet grondig in te grijpen, maar wil wel de infrastructuur leveren om besnijdenissen op een erkende en veilige manier te laten verlopen.
Je zou het van het bruisende New York niet verwachten, maar het homohuwelijk is er officieel verboden. Het hooggerechtshof sprak er zich uit tegen een grondwettelijk recht op huwen voor mensen van hetzelfde geslacht.
Het hof stelt dat de grondwet dergelijk huwelijk niet mogelijk maakt. In de praktijk moeten gegadigden nu hopen op de goodwill van lokale wetgevers.
Reeds in twintig Amerikaanse staten zijn amendementen ingediend en goedgekeurd tegen het homohuwelijk. Enkelen zijn wel van plan een referendum te houden in het najaar, samen met de parlementsverkiezingen. Momenteel kan je enkel in Massachusetts huwen met iemand van hetzelfde geslacht.
“America: land of the brave, home of the free!”
Alfonso López Trujillo, een Zuid-Amerikaanse kardinaal die zich al eerder de hekel van de denkende mens op de hals haalde rond zogenaamd onveilige condooms, maakt nu ook bij Rik Torfs brokken. De Zuid-Amerikaan stelt dat landen die embryonaal stamcelonderzoek goedkeuren, een grote dwaling begaan. Méér nog deze landen, namelijk België, Nederland, Spanje en Frankrijk, zouden zelfs verketterd moeten worden!
Hij viseert daarmee gewone mensen die van IVF gebruik maken, en daarnaast artsen, politici en onderzoekers. Met zijn standpunt overtreft de kardinaal zelfs het kerkelijk recht, waarin wel abortus wordt verworpen, maar niets staat over het stamcelonderzoek – beide zijn bezwaarlijk synoniemen te noemen.
Trujillo is de voorzitter van de Pauselijke Raad voor het Gezin. Paus Benedictus XVI breekt uiteraard een lans voor de katholieke familie, zoals op de wereldconferentie in Valencia. Dat Trujillo’s uitspraken verschenen in het officiële blad van het Vaticaan, is dan ook bedenkelijk.
Als er op een publieke plaats een moord of ernstig ongeluk gebeurt, plaatsen mensen er vaak foto’s, bloemen of knuffels. Hans Geybels van de KULeuven stelt dat hiermee de afgelopen tien jaar eigenlijk een nieuw ritueel is gegroeid. Mensen maken samen een schrijn. Ze beleven ter plaatse verdriet, hoop en affectie en uitten hun gevoelens ten aanzien van het slachtoffer of de gebeurtenissen met een voorwerp, boodschap of beeld.
Geybels noemt de betrokken bezoekers en schenkers een soort van moderne bedevaarders. Ze bezinnen zich of laten hun emoties de vrije loop. Het gebruik is vergelijkbaar met de oude kapelletjes die na ongevallen of wonderen werden gevormd door gelovigen of kerken. Het grote verschil is nu dat mensen ook stil staan bij de dood van onbekenden, en niet enkel bij populaire figuren. Bovendien worden nu vaak ook rouwregisters geopend waarin mensen steunbetuigingen kunnen schrijven.
HVV HVV steunt Mobile School
Discussieer mee